Zie de vallei, we liepen vastberaden
We daalden af naar de grote stad
Allemaal uitverkoren om te strijden
Met zijn naam op ons schild, wie zou ons wat
De weg was stoffig maar we stapten dapper stevig verder
De harten uitgezet maar stapten dapper stevig verder
Verachtelijk, het land waar de zondaars wonen
We knikten vriendelijk
Verspreid de liefde
Verspreid de liefde
Verspreid de liefde
Rook steeg op, omhoog, om kracht bij te zetten
De geur verdoofde, het verblindde langzaam alle mensen
Droombeelden, verdoofd, wij kunnen dit
Wij moeten dit, we lopen samen in het licht
En even leek het alsof voorop mijn plek was
Maar pas later keek ik achter me
Er vielen gaten in de karavaan
Gebroken mensen liepen achteraan
Niet kijken. Voorwaarts.
Niet kijken.
Niet kijken. Voorwaarts.
Niet kijken.
Maar voorwaarts was luid, voorwaarts was lomp
Voorwaarts was veel te luid
Waar was het stil? Mijn voeten zochten
Mijn voeten vonden liefde aan het stille water
En ik rust uit, ik heb de tijd genomen
In het land waar de verbaasde mensen bleven wonen
En ik loop omhoog, de heuvel op
Waarvandaan ik zoveel beter zie
En ik loop omhoog, de heuvel op
Waarvandaan ik zoveel beter zie
En ik loop omhoog, de heuvel op
Waarvandaan ik zoveel beter zie
