Stapels stapelwolken
De kist bleef dicht
Onder een laag zonnebloemen
Verdween je uit het licht
We zaten zachtjes na te praten
Onder hoge bomen
Het was net alsof
Ze zeiden
Waai mee met mij
Laat het los
En laat de wereld aan je voorbij
Want het wordt steeds mooier
Het wordt wel weer mooier
Hou vast aan dat
Maar niets is wat het lijkt
En ik betrek alles op mezelf
Ik fietste langzaam
Door de straten
Onder hoge bomen
Ze fluisterden zacht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten