Week 6: Rustig | Tamar

Het hield niet op

De regen

Het ritme van het water

De radio klonk zachtjes

Het tikken van de drums

Ze bouwden houten huizen

Ze dansten op de daken

Rustig

Mijn lijf bedaarde

Ik zag het voor me

Blije mensen in de regen

En het tikken van de drums

Ik hield niet op met dansen

Het ritme van mijn stappen

De radio klonk zachtjes

Het tikken van mijn hakken

We bouwden houten huizen

We dansten op de daken

Rustig

Mijn lijf bedaarde

Ik zag het voor me

Wij met z'n vieren in de regen

En het tikken van de drums

Week 5: De hitte | Brenda

De lucht boven m'n hoofd

Ik zweef er door

De nacht gehuld in duister

De straten stil en verlicht

Ze weten niet dat ik

Hier zit te wachten

En de hitte neemt het over van me

Dwars door muren en daken

En duikt diep in mijn verstand

En eindeloos veel water

Wil niets zeggen, wil niets meer

Alleen nog maar water

Alleen nog water

Week 4: Even huilen want nu kan het | Tamar

Droomde ik

Liepen wij daar heus gearmd op straat haar achterna

Zo koud

Zonder jas en schoenen toch voorop

En het werd lente

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen en dan verder

Straks dan lopen wij terug

En het werd lente 

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen want nu kan het

Later hebben wij de handen vol

Zo dichtbij

Dichterbij dan ooit, alles gezegd, meteen voorbij

Het sneeuwt

Net als in het liedje viel de sneeuw

En het werd lente

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen en dan verder

Straks dan lopen wij weer terug

En het werd lente

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen want nu kan het

Straks dan hebben wij de handen vol

Zie je sneeuw terwijl de lente kwam

Zie je sneeuw terwijl zij kouder werd en stil

En het werd lente

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen en dan verder

Straks dan lopen wij weer terug

En het werd lente

Ik liep achter haar aan in de stoet

Even huilen want nu kan het

Straks dan hebben wij de handen vol

Week 3: Zoals het bedoeld is | Brenda

Ze stond daar op het schip

De wal uit te zwaaien

Ze kwam niet meer terug

Nee, nooit meer

Ze maakte er wat van

Ook al was er regen

De trossen gauw gelost

Ze was niet bang

Want zo is het leven

We gaan gewoon door

Zoals het bedoeld is

De wind woei naar het land

Je stond daar op de kade

Je ving de kou

De lucht werd ijl

Je maakte je op voor

Nieuw leven in de lente

Geen tijd om stil te staan

Je moest wel door

Want zo is het leven

We gaan gewoon verder

Wat moeten we anders

We kunnen herdenken

En zo is het bedoeld

Zo is het leven

Ach, het leven

We zijn steeds maar onderweg

Naar de antwoorden