Ze stond daar op het schip
De wal uit te zwaaien
Ze kwam niet meer terug
Nee, nooit meer
Ze maakte er wat van
Ook al was er regen
De trossen gauw gelost
Ze was niet bang
Want zo is het leven
We gaan gewoon door
Zoals het bedoeld is
De wind woei naar het land
Je stond daar op de kade
Je ving de kou
De lucht werd ijl
Je maakte je op voor
Nieuw leven in de lente
Geen tijd om stil te staan
Je moest wel door
Want zo is het leven
We gaan gewoon verder
Wat moeten we anders
We kunnen herdenken
En zo is het bedoeld
Zo is het leven
Ach, het leven
We zijn steeds maar onderweg
Naar de antwoorden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten