Zeeën van mensen
Stadia vol met dingen en wensen
Ik ga op in de menigte
En stamp met mijn voeten
Verwachtingen maken een mens ontevreden
Ik verdwijn in verlanglijstjes
En we zweven door de ruimte
Maar ik vergeet soms te kijken
Oeh..want pas als het stil is
Dan kom ik pas los van deze wereld
Ik stap naar buiten
Grijzige luchten vullen de ruimte
Ik besef dat het zomer is
Dwars door de regen
De spullen van anderen doen je vergeten
Dat het mooiste al bij je is
En we zweven door de ruimte
Maar ik vergeet soms te kijken
Oeh..want pas als het stil is
Dan kom ik pas los van deze wereld
Oeh..en als ik het wil
Dan kom ik wel los van deze wereld
Maar ik vergeet soms te kijken
Naar het mooiste dat al bij me is
Geen opmerkingen:
Een reactie posten