Had ik dat maar
Niet gevangen in gedachten
Als de tijd waarin ik lachtte
En nog niet zoveel verwachte
Zeeën van tijd
Geen stranden vol spijt
Als een kind zo blij
Vol enthousiasme
En nog niet al te volwassen
Mijn motivatie als een spatie tussen alle frustratie
Wel stressbestendig maar ik geef toe altijd toe aan vakantie
Je hoofd leeg, je hart vol van dat wat je doet
Klinkt niet zo moeilijk dus waarom neem ik hiermee genoegen
Had grote toekomstplannen toen we nog wat jonger waren
Mn ei kwijt en mij kwijt toen er baby's kwamen
En ook al zijn ze liever dan ik ooit had durven dromen
Ik wil een voorbeeld zijn voor vragen die nog zullen komen
Je zei: ik heb God voor dagen dat ik steeds maar twijfel
Ik zei: dat weet ik, maar hij kan me al niet meer bereiken
Ben blind en doof geworden en voel me steeds overschaduwd
Ik blijf maar rondjes draaien om referentiekader
Ik droomde van een carrière van een podium voor mij alleen
In plaats daarvan breek ik dagelijks mijn hoofd over andermans probleem
De focus leg ik buiten mezelf alsof mezelf niet kan
En ik merk dat ik niet leef volgens leefregels die ik tegen een ander zeg
Veilige keuzes, zit reuze vol twijfels
Terugkijkend druk ik mezelf vaak met de neus op de feiten
Volgens mijn meisje moet ik niet zo negatief over mij schrijven
Moet ik eerder een licht op mezelf schijnen
Na gelukkig prijzen met alles wat ik bezit, ben en inmiddels bereikt heb
Besef dat ik nog altijd in een stijgende lijn zit en mentaal verdomde rijk ben
Puur omdat ik mij ben, ben ik blij
En ook al bekijk ik het soms zo scheef, ik kijk maar mijn kroost en zie ineens dat ik gewoon mijn droom leef
Zeeën van tijd, want tijd is er genoeg
Ik ben nog steeds op zoek
Maar het komt wel
Zeeën van tijd
Angst voor spijt wat mij verdoofd
Als het tijd voor actie is blijf ik hangen in mijn hoofd
Loslaten, laat me vallen in het water
Geen opmerkingen:
Een reactie posten